ماشین‌حساب هزینهٔ معامله

چگونه کار می‌کند

هر معامله با کل موجودی دارایی می‌خرد و بعداً آن را می‌فروشد: نقدی، فقط موقعیت خرید، بدون استقراض. هر معامله همان بازدهی ناخالصی را که وارد کرده‌اید به دست می‌آورد. خط ناخالص همان اجرای معاملات بدون هزینه است؛ خط خالص همان اجرا با کسر هزینه از هر معامله است.

یک رفت‌وبرگشت کارمزد ثابت را دو بار (خرید و فروش)، کارمزد درصدی را دو بار، لغزش را دو بار و اسپرد را یک بار پرداخت می‌کند، زیرا خرید در قیمت فروش و فروش در قیمت خرید، کل اسپرد را یک بار طی می‌کند. هزینه‌های درصدی سهمی از موقعیت در زمان ورود در نظر گرفته می‌شوند، پس یک رفت‌وبرگشت با موجودی E برابر است با 2 × کارمزد % + اسپرد + 2 × لغزش، به‌علاوه 2 × کارمزد ثابت ÷ E.

بازدهی ناخالص سربه‌سر همان هزینه در موجودی اولیه است: معامله‌ای که دقیقاً به آن بازدهی برسد، در همان نقطهٔ آغاز پایان می‌یابد. کاهش سالانهٔ ناشی از هزینه این است که موجودی خالص پس از سال اول چقدر از ناخالص عقب می‌ماند، به‌صورت سهمی از ناخالص؛ خط زیر آن رفت‌وبرگشت‌های سال را بدون اعمال اثر مرکب جمع می‌کند. کارمزد ثابت با رشد موجودی کم‌وزن‌تر و با کوچک شدن آن سنگین‌تر می‌شود، پس هزینهٔ هر معامله در طول اجرا تغییر می‌کند.

آنچه کنار گذاشته می‌شود

معاملات واقعی همه بازدهی یکسانی ندارند، و اسپرد و لغزش با شرایط گسترده و باریک می‌شوند. مالیات، هزینه‌های حساب و داده، تبدیل ارز و کارمزد حداقل سفارش در نظر گرفته نشده‌اند. از آن برای دیدن آنچه مجموعه‌ای از فرض‌های هزینه ایجاب می‌کند استفاده کنید، نه برای قضاوت دربارهٔ اینکه آن فرض‌ها برای هیچ کارگزار، بازار یا استراتژی‌ای برقرارند یا نه.